آیا قلم ها می گریند؟ آیا شده که از شدت حزن جوهرشان خشک شود و دیگر ننویسند؟ ای شهید! آن قلم سرخی که از تو مینوشت،نیاز به دواتی داشت که دائما بگرید. می دانی چیست؟ سرخی آن قلم از خون تو سرشته شده. که هیچگاه از بین خواهد رفت. و هیچ گاه جوهر آن خشک نمی شود. تا بماند برای نسل من. و نسل های پس از من.